Station bestaat uit de eerdegenoemde drie delen: tankhuis, overkapping, en gedenkstenen. De Folly wordt geconstrueerd vanuit verschillende soorten resthout. Op het bouwwerk wordt de kenmerkende rode accentlijn als enige kleur toegepast.
Het tankhuis is begaanbaar, waarbij er ruimte is voor één persoon om in te staan. Zo lijkt het van buiten alsof het tankhuis nog bemand is. Verder worden de gedenkstenen opgebouwd uit een houtenconstructie, met een keramische buitenkant. Zodat het zowel in look- en feel, als aanraking voelt als een koude grafsteen. Door de Folly komt een ollifantenpaadje dat aanzet tot het bezoeken ervan,als kleine detour van de wandelroute.

Station bouwt voort op de vraag: Wat is een tankstation nog als de fossiele brandstof voorbij is? Hoe herdenken wij onze drang tot verplaatsing? Wat blijft van de gebouwen en het design over, over tijd? Station speelt in op deze thematiek door de herkenbare vorm van een tankstation te abstaheren. Door het verschalen van het station, en accentueren van kenmerkende design elementen, word de ruimtelijke ervaring uitvergroot. Deze kunstzinnige herinterpretatie van de pomp heeft het doel om een Folly te creeëren die verbaast, en uitnodigt om te verwonderen over het alledaags. In simpelste vorm is Station een folly bestaande uit: een komisch klein tankhuis van anderhalve vierkante meter. Een overkapping in de buitenlucht, met daaronder twee geabstraheerde pompen in de vorm van grafstenen. De
grafstenen beschikken over een cirkel (benzine) en een vierkant (diesel), om zo te fungeren als laatste rustplaats voor de fossiele brandstof. Verder vertoont de Follyzich als ‘liminal space’: Door het tankstation uit zijn hedendaagse context te trekken wordt het een surrealistische plek. Een doorstroomplek met een herkenbare vormgeving die door de afwezigheid van de originele functie een intrigerend karakter aanneemt. Idealiter staat Station daarom naastgelegen aan de wandelroute om zo een korte omweg langs het
pad te bieden, door deze toekomstige ruïne.