Getankstation (2026)
Architectuur - Art & Design - Installatie ontwerp 
Getankstation is te zien op kunst/design/architectuur festival Folly Art Norg 2026 vanaf 2 tot 30 augustus 2026.
De pomp is politiek. Bij elk van de +/- 4131 tankstations in Nederland kan men als eerste de geopolitieke conflicten daadwerkelijk voelen. In de portemonnee, en aan de hordes journalisten met voxpoppende vragen. 
Om een keer hierbij stil te staan hebben Sem Mous en Nathan Douenburg het eens omgedraaid: wat als we alleen nog maar de benewagen tot onze beschikking hebben. Wat is een er dan nog over van de architectuur van het tankstation? Hoe verhouden we ons tot een plek waar beweging, doorreizen, en versnelling de boodschap is. Door het tankstation te abstraheren en te verschallen creeëren we een ruimtelijke ervaring waarbij de versteende pompen aanzetten tot vertragen.
Getankstation bestaat uit de eerdegenoemde drie delen: tankhuis, overkapping, en gedenkstenen. De Folly wordt geconstrueerd vanuit verschillende soorten resthout. Op het bouwwerk wordt de kenmerkende rode accentlijn als enige kleur toegepast.
Het tankhuis is begaanbaar, waarbij er ruimte is voor één persoon om in te staan. Zo lijkt het van buiten alsof het tankhuis nog bemand is. Verder worden de gedenkstenen opgebouwd uit een houtenconstructie, met een keramische buitenkant. Zodat het zowel in look- en feel, als aanraking voelt als een koude grafsteen. Door de Folly komt een ollifantenpaadje dat aanzet tot het bezoeken ervan,als kleine detour van de wandelroute.
Getankstation vertaalt die vraag naar een folly: een kunstzinnige herinterpretatie van een vertrouwd stuk infrastructuur, losgerukt uit zijn context en tentoongesteld als een toekomstige ruïne. Getankstation bestaat uit drie onderdelen: een klein tankhuis, een overkapping in de buitenlucht, en twee geabstraheerde pompen in de vorm van grafstenen. Die grafstenen dragen een cirkel voor benzine en een vierkant voor diesel, als laatste rustplaats voor het fossiele tijdperk. De constructie is zo veel mogelijk opgebouwd uit resthout, met één terugkerend kleuraccent: een rode lijn, herkenbaar van vele tankstations ter wereld. De gedenkstenen krijgen een betonnen buitenkant zodat het aanvoelt als een koude grafsteen. Eén waaraan je mag voelen, om te herdenken waar de brandstof ons heeft gebracht.​​​​​​​
Wat is een tankstation nog als we in de toekomst alleen de benenwagen tot onze beschikking hebben? Het tankstation is uit zijn alledaagse context getild. Het is een vertrouwde plek die door de afwezigheid van zijn oorspronkelijke functie een surrealistische, intrigerende lading krijgt.
Back to Top